پادکست را اینجا ببینید: گفتگو با مارجا با سوزان درباره جستجویش | کلیسایی پیدا شد
مارجا ون دوین مادر جوانی است که از بودن در کنار خانواده‌اش لذت می‌برد. او انواع تجربیات معنوی را داشته است. همانطور که خودش می‌گوید، همیشه در جستجوی عشق بوده است. مدت زیادی در جستجوی عشق بوده تا اینکه...
مارجا، پیشینه تو چیست؟
من در یک خانواده مسیحی بزرگ شدم؛ ما مرتباً به کلیسا می‌رفتیم و به عنوان یک دختر کوچک، فکر می‌کردم که این فوق‌العاده است. من از مدرسه یکشنبه لذت می‌بردم و به یاد دارم که واقعاً عشق خدا را در کودکی تجربه کردم.
با افزایش سن، متوجه شدم که بار سنگین‌تری بر دوش ایمانم سنگینی می‌کند. برای مثال، من بدون ازدواج، مادر جوانی شدم و فکر می‌کردم که بسیار گناهکار هستم و باید سعی کنم جبران کنم. وقتی اوضاع کمی بهتر شد، با خودم فکر کردم: “آه، بالاخره من دوست داشته شدم؛ خدا به من یک خانواده زیبا و یک شوهر دوست‌داشتنی داده است.”
سپس کوچکترین دخترمان به دنیا آمد و معلوم شد که او یک ناهنجاری ژنتیکی دارد. ما در یک چرخ و فلک پزشکی گیر افتادیم و من به افسردگی پس از زایمان مبتلا شدم. فکر می‌کردم که خدا بالاخره دارد مرا مجازات می‌کند چون زندگی ‘گناه‌کارانه‌ای’ داشته‌ام. فکر می‌کردم که هرگز نمی‌توانم جبران کنم و رابطه ما با خدا همینجا تمام می‌شود.
و آیا دری دیگر باز شد؟
راستش را بخواهید، من دوستی داشتم که خیلی به معنویت، یوگا و از این قبیل چیزها علاقه داشت. با خودم فکر کردم: ‘بگذار من هم این کار را شروع کنم، شاید در آن روشن‌بینی پیدا کنم.’
من با یک معلم یوگا آشنا شدم که ریکی هم تمرین می‌کرد. در مورد فرزند کوچکم که اغلب بی‌وقفه گریه می‌کرد به او گفتم و معلم پیشنهاد داد که ببیند آیا می‌تواند کمکی کند. و کاملاً درست: او دخترم را درمان کرد و به من گفت که عفونت گوش دوگانه دارد و ‘سیستم عصبی‌اش را درست کرده است’. دخترم واقعاً آرام‌تر شد و پزشک تأیید کرد که عفونت گوش دوگانه دارد.
این وقایع کنجکاوی مرا در مورد خوددرمانی برانگیخت. در دوره پس از آن، شروع به آموزش برای تبدیل شدن به یک استاد ریکی، درمانگر کل‌نگر و تسهیل‌گر منظومه خانوادگی کردم. به این باور رسیدم که برای کمک به دیگران، لازم است از اتفاقات منفی عبور کنیم و در واقع اغلب اوقات این اتفاق می‌افتاد. با این حال، به طور فزاینده‌ای، خود را در رکود بسیار عمیقی یافتم.
“متوجه شدم که باید از همه چیز فاصله بگیرم.”
در یک مقطع خاص، احساس قوی‌ای پیدا کردم که باید از آدم‌های بیشتری فاصله بگیرم، که این برای مسیری که باید طی می‌کردم ضروری بود. بدون اینکه متوجه باشم، آدم‌های بیشتری را از دست دادم: دوستانم، و البته خانواده‌ام را.
من از خودم فاصله گرفتم، حتی از خانواده‌ام. در محیط جدیدم، صحبت‌های زیادی در مورد ‘خود واقعی’ خارج از مادری وجود داشت. من به طور فزاینده‌ای مهم شدم، اگرچه در ابتدا فقط به دنبال آرامش و عشق بودم. برای کشف خودم، شروع به کار سخت‌تر و سخت‌تر و عصیان علیه اطرافیانم کردم.
کار به جایی رسید که فکر کردم باید از همه دست بکشم تا خود واقعی‌ام، کسانی که دوستشان داشتم را کشف کنم. فکر می‌کردم باید از شوهرم طلاق بگیرم، چون فکر می‌کردم مانع رشد معنوی من می‌شود و باید مهاجرت کنم. خدا را شکر که تصمیم گرفتم فقط برای چند هفته به بالی بروم، به این امید که خودم را در آنجا کشف کنم. درست قبل از رفتن به بالی، اتفاقی افتاد که مرا در یک مبارزه شدید فرو برد. در طول یک دوره آموزشی، مجبور شدم با استفاده از یک تمرین معنوی با خود برترم ارتباط برقرار کنم. این کار را بسیار دشوار یافتم. برای تسلیم شدن در برابر آن تقلا می‌کردم. شروع به عرق کردن و لرزیدن شدید کردم. معلم پرسید که آیا قبلاً فرشتگان یا ارواح را دیده‌ام یا نه. به او گفتم که قبلاً دعا می‌کردم. او پیشنهاد داد که این کار را به همین روش، به سادگی در خانه و در محیط خودم، امتحان کنم.
با خودم فکر کردم: “خب، پس دست‌هایم را روی هم می‌گذارم و زانو می‌زنم.” به محض اینکه این کار را کردم، انگار یک لوله طلایی دورم قرار گرفت. دست‌هایم را محکم گرفتند و تنها چیزی که شنیدم این بود: «با من، تو خانه‌ای. اینجا خانه توست.»
در آن لحظه، چنان آرامش و عشقی سراسر وجودم را فرا گرفت - بالاخره چیزی که تمام این مدت به دنبالش بودم. فقط توانستم بگویم: “ها، این عیسی است؟” با آن داستان پیش آن معلم برگشتم و او گفت: ‘پس حالا این راهنمای توست. می‌تواند دوباره تغییر کند؛ گاهی اوقات برای مدتی با تو می‌ماند.’
خیلی گیج شده بودم، در حالی که هنوز یک ساعت تا خانه رانندگی داشتم. با خودم فکر کردم: ‘خب، چطور می‌شود مادر زمین و پدر کیهان و عیسی و خدا را در نظر گرفت و آیا آنها با هم همپوشانی دارند؟ آیا عیسی فقط یک پیامبر است که موقتاً در چند سوال زندگی به شما کمک می‌کند و بعد دوباره به دریا انداخته می‌شود؟’
حالا برای عیسی چه؟
من این موضوع را با بهترین دوستم هم در میان گذاشتم: ‘ناگهان با خدا و با عیسی مسیح در ارتباط هستم، و نمی‌دانم با آن چه کار کنم. واقعاً خیلی گیج شده‌ام.’ باید بررسی می‌کردم که واقعاً با چه کسی در ارتباط هستم. و وقتی یک میدان انرژی ایجاد می‌کنم، واقعاً با چه کسی در ارتباط هستم؟ وقتی ریکی می‌دهم یا وقتی رشته‌های انرژی را قطع می‌کنم، با چه کسی در ارتباط هستم؟
تفاوت اساسی این بود که وقتی دستانم را گرفت، آرامش عجیبی به من دست داد. او گفت: ‘اینجا خانه‌ی توست، اینجا خانه‌ی توست، من خانه‌ی تو هستم’ و با انجام این کار، عشق زیادی را تجربه کردم. تفاوت بزرگ در مقایسه با تمام داروهای گیاهی و صورت‌های فلکی خانوادگی، ریکی و قرائت‌ها این بود که هرگز راضی نبودم. حالا در خانه بودم. یک آرامش عمومی وجود داشت و می‌دانستم: اینجا خانه است.
تنها در بالی
کاملاً گیج اما با احساسی خاص، به آن سوی دنیا رفتم، به این امید که آنجا پاسخ‌های بیشتری پیدا کنم. با خودم فکر کردم: ’اگر همه چیز و همه کس را رها کنم، آیا خود واقعی‌ام را پیدا خواهم کرد؟’
برای مثال، در یک جلسه‌ی شفای صوتی دراز کشیده بودم، جایی که با هدایت موسیقی، خلسه ایجاد می‌شد. یک مرشد آنجا بود و همه این دخترها او را می‌پرستیدند. تمام وجودم فریاد می‌زد که از آنجا بیرون بروم، اما من آنجا دراز کشیده بودم و فقط تمام این سایه‌های سیاه را می‌دیدم که در اتاق پرسه می‌زدند. خیلی واقعی بود و من فقط فکر می‌کردم: ‘ای عیسی، از من محافظت کن.’
تفاوت بین نور و تاریکی در واقع بیشتر و بیشتر می‌شد. وقتی با زنان دیگر صحبت کردم، در اصل همه آنها داستان یکسانی را تعریف می‌کردند، داستانی که من هم برای خودم تعریف می‌کردم. آنها احساس می‌کردند که باید از زندگی فعلی خود فاصله بگیرند تا بتوانند ‘خودشان’ را پیدا کنند، و تنها چیزی که به ذهنم می‌رسید این بود: ‘من نمی‌خواهم خانواده‌ام را ترک کنم.’ «من نمی‌خواهم والدینم را ترک کنم. من آنها را دوست دارم.»
بعد اتفاق خاصی آنجا افتاد. احتمال اینکه در بالی با یک مسیحی روبرو شوم، از بین همه جاها بسیار کم است. چون به هر حال آنجا بودم و برای یک تور ثبت نام کرده بودم، می‌خواستم کاری سرگرم‌کننده انجام دهم. شب قبل، ساعت یازده، تماسی دریافت کردم که می‌گفت ظرفیت گروه تکمیل شده و من یک راننده شخصی خواهم داشت. اصلاً به این حرف اعتماد نداشتم، اما تصمیم گرفتم به هر حال ادامه دهم. روز بعد، مردی مرا سوار کرد که خیلی مهربانانه لبخند می‌زد. در حالی که کمتر از پنج دقیقه با این مرد در ماشین بودم، او شروع به صحبت در مورد خدا کرد و اینکه یکی از معدود مسیحیان بالی است. او با عشق زیادی در مورد رابطه‌اش با خدا صحبت کرد. با این حال، من کاملاً نمی‌توانستم آن را بپذیرم.
بعد از آن چه اتفاقی افتاد؟
وقتی به خانه برگشتم، دیگر نمی‌توانستم کارهایی را که انجام می‌دادم، انجام دهم. تصمیم گرفتم نه از خانواده‌ام، بلکه از هر چیز دیگری که درگیرش بودم، دست بکشم. کسب و کارم تعطیل شد و از برخی دوستی‌ها دست کشیدم و مصمم شدم به دنبال ‘آن’ عیسی که ملاقات کرده بودم، بگردم. سپس شروع به گوش دادن به انواع پادکست‌ها از افرادی کردم که او نیز با عیسی ملاقات کرده بود. باید می‌دانستم آن عیسی کیست. در یک مقطع خاص، شخصی در یکی از آن پادکست‌ها گفت: ‘اگر الان به این گوش می‌دهید و می‌خواهید عیسی را بپذیرید، می‌خواهم از شما دعوت کنم که پشت سر من دعا کنید.’ یادم می‌آید که در اتاق نشیمن، درست همین جا در خانه، زانو زده بودم. جلوی چشمانم، عیسی را دیدم که روی صخره‌ای ایستاده و دستانش را باز کرده است. من جای دیگری ایستاده بودم. شکاف بزرگی بین من و عیسی وجود داشت. وقتی مرد پادکست پیشنهاد داد که پشت سر او دعا کنم، دیدم که پلی در حال شکل‌گیری است و می‌توانم از روی آن پل عبور کنم. وقتی آن دعا را کردم و زندگی‌ام را به عیسی سپردم، دیدم که به او رسیدم و در آغوشش افتادم و او به من گفت: ‘اینجا خانه‌ی توست.’
سپس همه چیز دیگر از بین رفت و آرامش و صلح فوری برقرار شد. عشق فوری نیز وجود داشت. لازم نبود برای آن تلاش کنم. لازم نبود تمام تلاشم را برای آن بکنم. لازم هم نبود دنبالش بگردم. فقط باید آن را می‌پذیرفتم. فکر می‌کنم این تفاوت بزرگ است: عیسی فقط یک انرژی نیست؛ عیسی یک شخص است و این شخص شما را دوست دارد و می‌خواهد با شما رابطه داشته باشد. او برای شما به صلیب رفت؛ او همه چیز را برای شما تحمل کرد. دیگر لازم نیست برای شفای خود خیلی سخت تلاش کنید؛ فقط باید هدیه‌ای را که عیسی به همه ما داده است بپذیرید.
اگر شما هم این را می‌خواهید، اگر آماده‌اید که قلبتان را به روی عیسی باز کنید، پیشنهاد می‌کنم که او را دعوت کنید، زیرا آنچه او برای من انجام داده، می‌خواهد برای شما هم انجام دهد.
عکس‌ها: جینین ریسدیک (عکاسی جشن عشق)
